กรมสุขภาพจิต เตรียมเสนอยาจิตเวชแบบฉีด ขึ้นบัญชียาหลัก เพิ่มประสิทธิภาพการรักษา

ด้านตัวแทนชุมชน กทม.สะท้อนผ่าน #เก็บตกจากวชิรวิทย์ พบผู้ป่วยจิตเวชตกหล่นเข้าไม่ถึงการบำบัด สร้างความหวาดกลัวในชุมชน ไม่รู้ต้องแจ้งใคร ส่งต่อผู้ป่วยอย่างไร ชี้ส่วนใหญ่ติดยาเสพติด บางรายได้รับการรักษแล้วแต่เมื่อรพ.ส่งตัวกลับมา ญาตดูแลเอาไม่อยู่ ไม่ยอมกินยา อาการหนัก อาละวาดเหมือนเดิม 

9 พ.ย. 2566 - จากแนวโน้มผู้ป้วยจิตเวชที่เพิ่มสูงขึ้น จนเกือบล้นระบบสาธารณสุข ที่จะรองรับได้ นพ.ธิติ แสวงธรรม รองอธิบดีกรมสุขภาพจิต เปิดเผยกับ #เก็บตกจากวชิรวิทย์ ว่า แนวทางที่กำลังดำเนินการอยู่ในเวลานี้คือการผลักดัน “ยาจิตเวชประเภทยาฉีด” เข้าสู่บัญชียาหลัก เพื่อให้ผู้ป่วยใช้สิทธิบัตรทองสามารถเบิกได้ ซึ่งจะช่วยให้การรักษามีประสิทธิภาพมากขึ้น และช่วยแก้ปัญหาการปฏิเสธการกินยาของผู้ป่วยจิตเวช 

ส่วนการแก้ปัญหาเชิงระบบ ในระยะสั้นต้องการปรับระบบบริการทั้งหมด ประกอบด้วย1. การเข้าถึงเหตุให้รวดเร็วที่สุด มีระบบการนำส่งการแจ้งฉุกเฉินทั้งในต่างจังหวัด และกทม. 2.ระบบการนำไปรักษาการเพิ่มศัยภาพโรงพยาบาลในการรองรับ การเกลี่ยเตียงภายใน หรือการใช้ Home Ward เข้ามาช่วย 

ส่วนในระยะกลาง เป็นเรื่องของการให้ความรู้ประชาชนที่จะดูแลสุขภาพจิตตัวเองเพิ่มขึ้น ทั้งเชิงการป้องกัน หรือส่งเสริม หรือการสังเกตเห็นในเร็วขึ้น การรักษามันก็จะง่ายขึ้น ขณะที่ในระยะยาว กระทรวงสาธารณสุขมีแผนที่จะเพิ่มจำนวนจิตแพทย 400 คนในอีก 5 ปี ซึ่งได้รับการอนุมัติและผ่านการจัดสรรงบประมาณแล้ว 

ด้าน นภาพร วัฒนสิงหะ ทีมเฉพาะกิจ พม. เขตหนองจอก บอกกับ วชิรวิทย์ ว่ามีผู้ป่วยจิตเวชตกหล่นไม่ถึงเข้ารับการรักษาเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่มีปัจจัยซ้ำเติมมาจากปัญหายาเสพติดระบาดในชุมชน เพราะตำรวจไม่สามารถปราบปรามได้มาเป็นเวลานาน เจ้าหน้าที่ก็ไม่สามารถนำผู้ป่วยจิตเวชไปบำบัดได้หากเจ้าตัวไม่ยินยอม  ขณะที่ศูนย์บริการสาธารณาสุขเอาผู้ป่วยจิตเวชกลุ่มนี้ไปรักษาบำบัดด้วยวิธีการพูดคุย แล้วก็บอกให้ครั้งหน้ามาใหม่ 

เธอเล่าว่า มีกรณีหนึ่งที่หลังกลับจากการบำบัด เมื่อถึงบ้านเข้าก็ระเบิดอารมณ์เตะเข้าที่ก้านคอพ่อ จึงอยากให้หน่วยงานที่รับไปบำบัดหาที่รองรับ เพราะกลับไปอยู่ที่เดิมชุมชนเดิม ก็เหมือนเดิม

เช่นเดียวกับ สุนันท์ ไล้เวียน ประธานชุมชนร่มเกล้า เขตลาดกระบัง บอกว่า ไม่ทราบแนวทางที่ชัดเจน เมื่อชุมชนพบผู้ป่วยจิตเวชจะต้องแจ้งใคร ส่งต่อใคร และหากโรงพยาบาลส่งตัวผู้ป่วยจิตเวชกลับมาชุมชนจะช่วยกันดูแลไม่ให้เขาขาดยาอย่างไร ควรมีสถานที่พักฟื้นต่อสัก 4-5 เดือน เพราะเมื่อกลับออกมาสู่สังคม บางรายไม่มีญาติไม่มีคนดูแล ยาก็ไม่ได้กิน ปัญหาก็ยังอยู่ในวังวนเดิม